foto liggend klein 1

 

“Ik heb al eerder mijn verhaal gedaan. Toen ze voor een interviewreeks nog een eenbenige vrouw nodig hadden.” Zelfspot, daar houdt Serena wel van. Maar wacht, laten we beginnen bij het begin. Want eenbenig, dat word je niet zomaar.

Wie ís Serena? Vóór het gesprek dat ik met haar zal hebben, lees ik op haar website alvast iets over haar professionele leven. Ze is een zelfstandig ondernemer in de muziek: 'Een zangeres die zich prima thuis voelt in het klassieke barok-, romantische en contemporaine repertoire'; daarnaast is ze zangdocent en dirigent.

Buikdansen
Toen ze in 2004 een tournee maakte met de opvoering van Die Fledermaus genoot ze van de combinatie opera en theater. Híerbij voelde ze zich thuis. “Ze hadden me gevraagd omdat ze iemand wilde hebben die kon zingen, maar ook van dansen wist. Dat kwam goed uit,” grinnikt ze, “want ik deed aan buikdansen. Dertig voorstellingen heb ik gedaan, ik was kapot nadien. Maar het was heerlijk en ik had ook nog goed verdiend. Achteraf bleek het ook een gedenkwaardige tournee. En voorlopig mijn laatste.” Maar dat kon ik toen nog niet weten.”

Niets te ontdekken
Voldaan en blij was ze, maar ook compleet uitgeput. Waarmee ze al een flinke tijd leefde, maar waarvoor ze niet wilde zwichten, was de steeds erger wordende pijn in haar linkerbeen en -heup. Lees verder!

Opnieuw een nieuw verhaal in de reeks Haagse krachtpatsers, een idee van Carla van den Bergen (tekst) en Loes Schleedoorn (foto's).

Comodo SSL